Kongres FIAF w Rabacie odbywał się w dniach 26 kwietnia – 1 maja pod hasłem „Nowe spojrzenie na pamięć o filmach afrykańskich i arabskich: metodologie, współpraca, restytucje i dialogi” („Reimagining African and Arab Film Memory: Methodologies, Collaborations, Restitutions, and Dialogues”). Każdy dzień kongresu FIAF, który w tym roku jest poświęcony dziedzictwu filmowemu Afryki i świata arabskiego, był zwieńczony pokazami odrestaurowanych filmów. Współczesna archiwistyka to nie tylko technologia, to przede wszystkim odpowiedzialność za luki w filmowej pamięci.
30 kwietnia odbył się pokaz filmu „Hier, aujourd’hui et demain” (reż. Diagne Costadès) z 1968 roku, którego konserwacja i digitalizacja odbyła się w pracowniach FINA. Film zapowiedzieli dyrektor Filmoteki Narodowej – Instytutu Audiowizualnego Tomasz Kolankiewicz i Aboubakar Sanogo (Burkina Faso), profesor na uniwersytecie Carleton w Ottawie (Kanada).
Realizacja tego wyjątkowego projektu nie byłaby możliwa bez wizji prof. Aboubakara Sanogo, głównego inicjatora przedsięwzięcia oraz determinacji Elżbiety Wysockiej-Koerber (FINA).
„Hier, aujourd’hui et demain” / „Yesterday, Today and Tomorrow”, reż. Diagne Costadès (Costa Diagne), 40 min, 1968, Gwinea
Poetycki i refleksyjny film, który splata osobistą narrację z historią kraju wychodzącego z epoki kolonialnej. Osadzony w Gwinei w momencie przełomu, ukazuje społeczeństwo poszukujące swojej tożsamości i przyszłości.
Grany przez Moussę Kemoko Diakité główny bohater – alter ego reżysera – po kilku latach spędzonych za granicą powraca do ojczyzny. Jego wspomnienia z czasów kolonialnych przeplatają się z obserwacjami współczesnych wysiłków w dziedzinie edukacji i budowy państwa, tworząc spokojną, lecz pełną nadziei wizję zmian.
Film jest dokumentem swoich czasów oraz refleksją nad pamięcią, przemianą oraz relacją między przeszłością, teraźniejszością i przyszłością.
Po zerwaniu z Francją w 1958 roku Gwinea zwróciła się ku blokowi wschodniemu, poszukując wsparcia politycznego, gospodarczego i technologicznego, co wpłynęło także na jej współpracę kulturalną. W wyniku tej współpracy powstały między innymi cztery gwinejskie produkcje filmowe, których postprodukcję zrealizowano w Wytwórni Filmów Dokumentalnych w Warszawie.
FINA pragnie podziękować profesorowi Aboubakarowi Sanogo oraz przedstawicielom rządu Gwinei za inicjatywę, otwartość i współpracę przy projekcie.
