Film będzie dostępny za darmo online w serwisie Ninateka.pl przez 48 godzin w dniach 12–13 września (sobota–niedziela).
To aż rock! Chciałoby się zakrzyknąć w odpowiedzi na tytuł filmu Pawła Karpińskiego, zrealizowanego w czasach, gdy muzyka była jedynym bezpiecznym sposobem na wyrażenie buntu.
Zrealizowany w 1983 roku „To tylko rock” unosi się zarówno na fali popularności festiwalu w Jarocinie (tam był zresztą częściowo kręcony), jak i często występujących tam bandów – Lady Punk, Oddziału Zamkniętego czy Śmierci Klinicznej. Choć zawiera elementy dokumentu muzycznego (portretując nie tylko polską scenę muzyczną, ale także popularny w latach 80. zespół Classix Nouveaux), to ubiera je w opowieść fabularną o złaknionej sukcesu Sylwii (Grażyna Trela), zgorzkniałym tekściarzu Krzysztofie (Zdzisław Wardejn), który próbuje ją wykorzystać do własnych celów i piosenkarce Majce (Krystyna Janda), która nie potrafi pogodzić się z tym, że jej gwiazda powoli gaśnie.
Komentarz Doroty Masłowskiej
Ten dramat o zepsuciu branży muzycznej komentuje zręcznie Dorota Masłowska – mistrzyni nieoczywistych obserwacji, która z PRL-wskich absurdów kręci naprawdę zabawne żarty. Już jedno z pierwszych zdań uruchamia chichot pod nosem: autorka „Wojny polsko-ruskiej” nazywa „To tylko rock” „filmem produkcji polskiej poruszającym problemy o tematyce rockowej”, dodając wkrótce – „w oparach papierosów i wódki toczy się brudna gra o wielkie pieniądze”. Nic dodać, nic ująć.
Nie tylko Woodstock. Festiwalowe filmy muzyczne
Pokaz filmu jest częścią przeglądu „Nie tylko Woodstock | Festiwalowe dokumenty muzyczne”, odbywającego się od lutego w siedzibie FINA przy ul. Wałbrzyskiej 3/5, oraz specjalnej kolekcji na Ninatece, złożonej z rejestracji rozmów towarzyszących pokazom filmów i dokumentów muzycznych.
Film jest elementem wydarzenia Nie tylko Woodstock | Festiwalowe dokumenty muzyczne
Cykl filmowy poświęcony festiwalom muzycznym. Jego kuratorką jest Katarzyna Borowiecka, dziennikarka Programu 3 Polskiego Radia.
Przegląd dokumentów o festiwalach muzycznych w Filmotece Narodowej – Instytucie Audiowizualnym pozwoli przyjrzeć się fenomenowi festiwali muzycznych z bardzo różnych perspektyw. Bohaterką może być muzyka: to, jak jest przeżywana, jak staje się dla tłumu pod sceną wehikułem dla współodczuwania, może doraźnym i krótkotrwałym, ale niedającym się wymazać z pamięci (jak koncerty odbywające się w strugach deszczu, podczas których zaangażowanie publiczności sięga zenitu mimo nóg umoczonych po kostki w błocie).
Bohaterką może być wspólnota, energia pomiędzy sceną a poruszającym się rytmicznie tłumem.
Bohaterem może być sceniczny spektakl, rozpisany na wiele scen i talentów, z niedostępnym dla zwykłych uczestników wejściem za kulisy, z karnetem obejmującym prestiżowe all areas, wszystkie przestrzenie.
Siła muzyki i siła tworzącej się wokół niej społeczności może też objawić się w miejscach, gdzie organizacja imprezy muzycznej jest nie tylko aktem oporu, co wręcz aktem czynnego buntu.
Katarzyna Borowiecka (Trójka Polskie Radio)
